Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Ojciec Goriot - Symbolika i główne wątki powieści

    Honore de Balzac opublikował w latach 1834-1835 w częściach swą powieść "Ojciec Goriot" (franc. "Le pere Goriot"). Wchodzi ona w cykl powieściowy "Komedia ludzka". Porusza tematykę ojcowskiej miłości oraz degeneracji człowieka pod wpływem różnych czynników. Wydarzenia rozgrywają się na tle XIX-wiecznego Paryża. W powieści autor zawarł portret miasta i jego mieszkańców. Balzac stworzył nurt realizmu, ukazując bez ogródek życie paryskie i poszczególne miejsca, które przedstawia dzięki drobiazgowym opisom. Typowe dla pisarza jest występowanie w powieści bohaterów, którzy pojawili się w innych jego utworach – w „Ojcu Goriot” ich liczba dochodzi do 48, jednak tylko Rastignac staje się jednym z głównych bohaterów powieści. Kluczową myślą powieści jest to, iż w świecie upadku wartości ludzie myślą tylko o sobie, a wszystkie naturalne związki między nimi, czy to rodzinne, czy małżeńskie, wynikają tylko z chęci zysku. Aby przetrwać w takim świecie trzeba dostosować się do jego nieczystych zasad, bowiem człowiek moralny nie jest w stanie w nim przeżyć. Wymowa utworu jest ponadczasowa – rozgrywane wydarzenia mogłyby mieć miejsce w dowolnym miejscu i czasie.
    Kompozycja powieści jest zamknięta. Rozpoczyna się ekspozycją, w której poznajemy bohaterów, następnie poznajemy wydarzenia między rokiem 1819 a 1820, by zakończyć na smutnym finale - śmierci tytułowego bohatera. Otwarte pozostają losy Rastignaca i Vautrina. Nie wiemy, co stanie się z nimi. Pojawiają się w innych utworach cyklu "Komedii ludzkiej".
    Fabuła "Ojca Goriot" zawiera wiele tajemnic, które dotyczą nieznanych wątków z życia bohaterów, które doprowadziły ich do chwili obecnej. Za każdym razem, kiedy bohaterowie pojawiają się, czytelnik otrzymuje drobne wskazówki na ich temat. Przykładem może być Vautrin - zanim dowiadujemy